تاثیر شست و شوی زخمهای دیابتی با آب ازن بر کاهش عوامل عفونتزا و بهبود شاخصهای ترمیم
زخم پای دیابتی بهعنوان یکی از جدیترین عوارض دیابت، بهدلیل بار میکروبی بالا، التهاب مزمن و اختلال در ترمیم بافت، از چالشهای مهم نظام سلامت محسوب میشود.
آب اوزونه با ویژگیهای ضدمیکروبی و ضدالتهابی خود بهعنوان رویکردی نوین در مراقبت از زخم مطرح شده است، اما شواهد مستقلی درباره اثر شستوشوی زخم با این محلول وجود ندارد و ضرورت بررسی علمی آن احساس میشود.
مواد و روشها: این پژوهش به صورت نیمه تجربی و با دو گروه مداخله (شستوشو با آب اوزون) و کنترل (نرمالسالین) بر روی ۶۰ بیمار مبتلا به زخم دیابتی انجام شد. ارزیابیهای بالینی، میکروبی و آزمایشگاهی در آغاز و پایان دوره چهار هفتهای صورت گرفت و دادهها با آزمونهای آماری مناسب تحلیل شدند.
نتایج نشان داد که شست و شوی زخم با آب اوزون موجب کاهش چشمگیر بار میکروبی و بیوفیلم و نیز کاهش عمق و سطح زخم گردید. بهبود شاخصهای کیفی شامل کاهش ترشح، بوی زخم و افزایش سرعت گرانولاسیون و اپیتلیالسازی در گروه مداخله مشاهده شد.
همچنین افزایش معنیدار فاکتورهای رشد مانند VEGF و IGF-1 و کاهش شاخصهای التهابی نظیر CRP و ESR نشان داد که آب اوزون قادر است بهطور همزمان فرآیندهای ضدالتهابی و ترمیمی را فعال کند.
نتیجهگیری:
یافتههای مطالعه بیانگر آن است که شستوشوی زخم دیابتی با آب اوزون میتواند مداخلهای مؤثر، ایمن و قابلاجرا در مراقبت بالینی باشد. با توجه به عملکرد مثبت در کاهش عوامل عفونتزا و بهبود شاخصهای ترمیم، استفاده از این روش میتواند در پروتکلهای درمانی زخم مورد توجه قرار گیرد. پیشنهاد میشود مطالعات آینده به استانداردسازی غلظت، مدت تماس و بررسی اثرات بلندمدت این روش بپردازند.